Darmowa dostawa już od 299 zł

Wyścigi torowe chartów – czym są i jak wyglądają?

wyścigi torowe chartów

 

Geneza i formuła zawodów

  1. Przygotowanie psa
  2. Zasady bezpieczeństwa
  3. Postrzeganie wyścigów w społeczeństwie
  4. Europejskie tory 
  5. Wyścigi torowe w Polsce 

 

Przygotowanie i trening psa do wyścigów

 

  • Wczesna socjalizacja: szczenięta już w miocie przyzwyczajane są do bodźców, środowiska i ludzi, co pomaga w późniejszym trenowaniu. Często w wieku szczenięcym zabiera się psy na zawody, aby już mógł oswajać się z atmosfera i emocjami towarzyszącymi na tej rangi wydarzeniach.
  • Nauka pościgu: psy zaczynają od stopniowego oswajania z wabikiem na krótkich próbach, a następnie przechodzą do treningów na torze, nauki startów z boksów, przyspieszania etc. Wszystko jest podzielone na etapy. A w wieku szczenięcym uczy się psy pogodni zabawek i szarpaków, to wzmacnia instynkt.  Boks i startowanie z niego to także oddzielna jednostka treningowa. Warto, aby pies miał dobre skojarzenia z samym boksem, który znacznie ogranicza przestrzeń psa i w początkowej nauce powoduje dezorientacje. Dlatego warto temu poświęcić więcej czasu, pozycja i start z boksu to bardzo ważny element całego szkolenia do wyścigów torowych.
  • Kondycja fizyczna: trening obejmuje sprinty, które wpływają na szybkość psa, biegi na konkretne dystanse, które kształtują kondycje, pływanie i zabawę, a także masaże, rozciąganie i regenerację jak to w życiu sportowca. Wszystko powinno być oparte o indywidualne plany treningowe oraz możliwości danego psa. Ważne, aby robić to w oparciu o szacunek do zwierzęcia i nie przeciążać go nadmiernie.
  • Przygotowania w dniu wyścigu: od porannego czyszczenia boksów i lekkiego posiłku, przez masaż, weryfikację stanu zdrowia, kontrolę mikroczipa i wagi, po rozgrzewkę przed biegiem. Po biegu – zabawa, kąpiel, chłodzenie i odpoczynek i wartościowy posiłek.
  • Ponadto pies powinien posiadać aktualne szczepienia, zestaw czapraków z numerami od 1-6, kaganiec zgodny z regulaminem. 

Bezpieczeństwo i podczas zawodów

 

  • Na torach obowiązkowo są obecni weterynarze, systemy kontroli antydopingowej, mikroczipowanie, kontrola szczepienia.
  • Działa także system losowych testów dopingowych – trener odpowiada za stan fizyczny psa.
  • Niestety wiele zależy od rangi zwodów, dlatego w Europie bardzo rzadko psy poddaje się kontroli antydopingowej 
  • Teren na którym odbywają się zawody powinien być uprzednio sprawdzony i przygotowany. Po kilku biegach piach powinien być wyrównany, aby unikać kontuzji.  
  • Boksy powinny być otwierać się sprawnie
  • W przypadku silnych deszczów, zawody powinny być odwołane, ze względu na trudności w stabilnosci podłoża.
 

Jak są postrzegane torowe wyścigi chartów na świecie?

 

Kraje o dużym znaczeniu

  • UK, Irlandia, Australia, USA – komercyjny sport, często z dużymi pulami nagród i silną strukturą regulacyjną.
  • W innych krajach europejskich (np. Czechy, Węgry, Szwecja, Francja, Niemcy, Finlandia) sport ma charakter bardziej amatorski, z mniejszym udziałem zakładów i formalnych struktur.

Kontrowersje i sprzeciw społeczny

  • Krytyka aktywistów: Kampanie w Walii, Szkocji i Nowej Zelandii podnoszą argumenty o cierpieniu psów, liczbie kontuzji i zabójstwach. W Walii wprowadzono zakaz wyścigów chartów; podobne działania trwają w Szkocji. Nie wszyscy właściciele psów dbają o dobrostan zwierzęcia, ponieważ liczą się korzyści oraz stanie na podium. 
  • Nowa Zelandia planuje zakazać wyścigów chartów do 2026 r., zwracając uwagę na wysokie wskaźniki urazów i śmiertelność psów. 

Europejskie tory i zasady udziału – sytuacja w Polsce i okolicach

Kto może brać udział?

Zawodnikiem może być każdy chart FCI spełniający warunki wieku – zwykle od 12–15 miesiąca do 8 roku życia– i odbył wcześniejsze treningi/zawody zdobywając uprawienia tz. licencje do wyścigów torowych.

Specjalistyczne tory w Europie blisko Polski

  • Słowacja – tor w Ivanka pri Nitre, niekomercyjny, regulowany przepisami FCI
  • Węgry – trzy tory: Alsonemedi, Isaszeg i Rábapatona, przestrzegane są zasady FCI
  • Czechy – dwa tory z nawierzchnią piaskową: Praskačka i Motol plus kilka amatorskich klubów z nawierzchnia trawistą
  • Niemcy – Wyścigi te odbywają się na owalnych torach z nawierzchnią piaskową lub trawiastą, a sport jest jedynie amatorsko-rozrywkowy, bez zakładów i komercjalizacji. Znane tory: Zehlendorf, Eilenburg, Greppin, Gelsenkirchen
  • Inne kraje: Austria, Belgia, Holandia, Francja, Włochy, Szwecja, Finlandia, Portugalia – wszystkie uprawiają wyścigi chartów w formie niekomercyjnej lub półamatorskiej
Wyścigi torowe
wyścigi torowe chartów

Wyścigi Torowe sytaucja w Polsce

 

Choć nie ma profesjonalnych torów w Polsce, aktywnie działają grupy entuzjastów, którzy w celach treningowych jeżdżą do sąsiednich krajów. Oddział ZkwP Bytom przez kilka lat starał się organizować zawody torowe na powierzchni trawiastej, dzięki czemu można było uzyskać licencje uprawniająca do brania udziału w wyścigach torowych. Niestety klub Klub Coursing Silesia napotyka wiele trudność i w organizacji treningów i zawodów, dlatego nie wiemy jak długo będzie można korzystać z Polskiego toru.  

Sport ten jest zatem w Polsce bardziej społecznościowy i rozwijany przez pasjonatów, choć bez infrastruktury komercyjnej. Mniemy nadzieje, że na przestrzeni kilku lat się to zmieni, a wyścigi torowe tak samo jak Coursingi rozwiną się i powstanie choć jeden profesjonalny tor zgodny ze standardami. Obecnie największą liczbę biorących udział w zawodach stanowią whippety.

W Polsce torowe wyścigi chartów są rzeczywiście bardzo słabo rozwinięte – i to z kilku powodów, zarówno kulturowych jak i infrastrukturalnych. Oto najważniejsze z nich:


🐾 1. Brak tradycji kulturowej

  • W przeciwieństwie do krajów anglosaskich (Wielka Brytania, Irlandia, USA czy Australia), w Polsce nie ma głęboko zakorzenionej kultury wyścigów chartów.
  • W Polsce charty były bardziej związane z polowaniami (np. polski chart myśliwski), a nie ze sportem wyścigowym.

🏟️ 2. Brak infrastruktury

  • Inwestycje w tego typu obiekty są ryzykowne biznesowo – sport nie ma dużego zaplecza ani zainteresowania mediów, sponsorów czy widzów.

3. Preferencja dla innych sportów kynologicznych

  • W Polsce znacznie większym zainteresowaniem cieszą się np. agility, obedience, frisbee, IPO (posłuszeństwo, praca, tropienie), czyli sporty, które budują więź człowieka z psem i są mniej kontrowersyjne etycznie.
  • Związek kynologiczny w Polsce wspiera wyścigi psów w minimalnym stopniu. 

Wyścigi torowe chartów to widowiskowy, ale kontrowersyjny sport, oparty na naturalnym instynkcie pościgu. Przygotowania są wymagające – obejmują kondycję, trening behawioralny i opiekę weterynaryjną. W krajach takich jak Wielka Brytania i Irlandia istnieją silne regulacje i struktury. W innych częściach Europy dominuje działalność amatorska. W Polsce brak profesjonalnych torów, ale aktywne są lokalne społeczności organizujące szkolenia i biegi.

Akcesoria niezbędne do uprawiania wyścigów torowych można znaleźć na stronie www.bonero.pl